Προ ημερών, (στις 3 Δεκεμβρίου) ίσως να παρατήρησαν κάποιοι τη λεγόμενη «μεγάλη» πανσέληνο ή μπορεί να είδαν στα τοπικά ηλεκτρονικά μέσα το ενδιαφέρον βίντεο που τράβηξε ο συμπολίτης μας, τεχνίτης στο είδος του, Κώστας Αναγνώστου. Βέβαια, τα σύννεφα είναι πάντα ένα εμπόδιο σε αυτές τις αστρονομικές παρατηρήσεις. Επειδή όμως αυτό το αστρονομικό φαινόμενο πρόκειται να συμβεί σύντομα άλλες δύο φορές (1η Ιανουαρίου και 31η Ιανουαρίου) και με την πιθανότητα και ευχή να έχουμε τότε καλές καιρικές συνθήκες και έναστρο ουρανό, θεώρησα σκόπιμο και χρήσιμο να γράψω κάποιες πληροφορίες για αυτήν την λεγόμενη μεγάλη πανσέληνο.
Ο πιο πιστός δορυφόρος της Γης μας, η Σελήνη, περιστρέφεται γύρω μας σε μια τροχιά που έχει το σχήμα της έλλειψης.. Έτσι, άλλοτε βρίσκεται πιο κοντά στη Γη και άλλοτε πιο μακριά. Όταν είναι πιο κοντά λέμε ότι η Σελήνη βρίσκεται στο περίγειό της (απόσταση από εμάς 363.300 χιλιόμετρα) και όταν είναι στο μακρύτερο σημείο λέμε ότι βρίσκεται στο απόγειό της (απόσταση 405.500 χιλιόμετρα).
Είναι γνωστό ότι ο Ήλιος φωτίζει συνεχώς την μισή σφαίρα της Σελήνης, αλλά εμείς από την Γη άλλοτε δεν το βλέπομε καθόλου αυτό το φωτεινό ημισφαίριό της, άλλοτε βλέπομε ένα τμήμα της και όταν οι θέσεις Ηλίου, Γης και Σελήνης είναι κατάλληλες βλέπουμε ολόκληρο το φωτιζόμενο από τον Ήλιο τμήμα της. Τότε έχουμε πανσέληνο.
Όταν η πανσέληνος τύχει να συμβεί με την Σελήνη ευρισκόμενη στο περίγειό της, δηλαδή κοντά στη Γη μας, τότε την βλέπουμε μεγαλύτερη κατά 7% και λαμπρότερη κατά 15% από ό, τι συνήθως. Μάλιστα, σε σχέση με τη πανσέληνο που συμβαίνει όταν η Σελήνη βρίσκεται στο απόγειό της (δηλαδή μακριά από την Γη) η «μεγάλη» πανσέληνος είναι 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη. Για τούτο λοιπόν αξίζει να την παρατηρήσουμε εάν βέβαια οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν. Όπως σημειώθηκε, θα μπορούμε να την δούμε δύο φορές μέσα στον Ιανουάριο και μάλιστα εάν την μία βραδιά δεν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες και η αμέσως επόμενη βραδιά μπορεί προσφέρει ένα ωραίο θέαμα.
Μιας και μιλούμε για την Σελήνη να σημειώσουμε ότι ανακαλύφθηκε από τον ερευνητικό δορυφόρο Selene, με τη μέθοδο των ραδιοκυμάτων, υποσελήνεια σπηλιά – τούνελ 50 χιλιομέτρων (!!) σε βάθος 200 μέτρων από την επιφάνειά της και με πλάτος που κυμαίνεται από 50 έως 100 μέτρα. Θεωρείται ότι αυτό δημιουργήθηκε από υφαιστιακές υποσελήνειες εκρήξεις.
Ένα χρήσιμο σπίτι δηλαδή για τον σεληνάνθρωπο του μέλλοντος. Καλό του ταξίδι!!!
Του Παύλου Π. Καλογεράκη