Δυο χρονιά συμπληρώθηκαν το Σάββατο 14 Μαίου 2017 , από την αιφνιδιαστική προς Κύριον εκδημίαν του μακαριστού πνευματικού μου πατέρα και Αρχιμανδρίτη Αμβροσίου, ηγουμένου της Ιεράς σκήτης Αγίων Πατέρων του Προβατείου Όρους της νήσου Χίου . Ο Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος άφησε την τελευταία του πνοή στις 3 τα ξημερώματα της Πέμπτης 14 Μαίου 2015 από καρδιακή προσβολή. Όλα συνέβησαν όταν εντόπισε σε κελί του Μοναστηριού των Αγίων Πατέρων σε λιπόθυμη κατάσταση έναν μοναχό. Αμέσως ειδοποίησε ο ίδιος το ΕΚΑΒ αλλά όταν έφθασε το ασθενοφόρο οι διασώστες βρήκαν νεκρό τον ίδιο από καρδιακή ανακοπή ,και σε λιπόθυμη κατάσταση τον άλλο μοναχό. Παρά τις προσπάθειες των ιατρών για επαναφορά, για τον Αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο ήταν ήδη αργά αφού στο Νοσοκομείο επιβεβαιώθηκε απλά ο θάνατός του. Κάθε βράδυ φίλοι μου που προσεύχομαι για όλο τον κόσμο και τελευταίο αφήνω τον εαυτό μου όπως εκείνος με δίδαξε να κάνω λέω , την ευχή που μόνο στους ιερείς διαβάζεται, ευχόμεθα στον Κύριο και Θεό μας, «όπως τον ανέδειξε εδώ στη γη, ιερέα Του, τον μακαριστό ηγούμενο Αμβρόσιο εύχομαι και παρακαλώ να τον αναδείξει και ιερέα του ουρανίου Του θυσιαστηρίου».Ο αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος , λοιπόν, βρίσκεται κοντά στο Θυσιαστήριο του Θεού, που τόσο λάτρευε και προσέφερε όλη του την ζωή. Έφυγε αφήνοντας σε εμάς, που τον γνωρίσαμε και εκτιμήσαμε τον ίδιο και ότι προσέφερε με την καλή του ζωή, ανάμνηση αγαθή. Το έργο του ως κληρικός, μετά θάνατον συνεχίζεται πλέον μόνο με την ιερή προσευχή και δέησή του. Δέεται για τους οικείους του και για εμάς που ήμασταν κοντά του και ακούγαμε τον λόγο του θεού από τα άκακα χείλη του που εσταζαν μέλι για τον Κύριο μας. Αφιέρωσε τη ζωή του και τα νειάτα του υπηρετώντας τον Ιησού Χριστό, την Εκκλησία μας .Ήταν ιεροπρεπής, αγαπούσε την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας, τους Αγίους μας και όταν τελούσε τα μυστήρια τις εκκλησίας τα έκανε μετά φόβου Θεού. Θυμάμαι Μεγάλη Πέμπτη βράδυ που τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής, στον οποίο αναπαριστάται το Θείο Δράμα της Σταύρωσης και διαβάζονται τα δώδεκα ευαγγέλια που περιγράφουν τα γεγονότα από τη σύλληψη έως και την ταφή του Χριστού. πριν χτυπήσει η καμπάνα έτρωγε και έπινε το νερό και μετά έμενε εως το Μεγάλο. Σάββατο χωρίς να φάει η να πίνει έστω λίγο νερό. μια χρόνια που ήμουν στο μοναστήρι των Παμεγγιστων Ταξιαρχών Μέγαλη Πέμπτη στο τρίτο ευαγγέλιο του πήγα ένα ποτήρι νερό και μου απάντησε δεν πίνω νερό ούτε τρώω φαγητό
Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε πνευματικέ μου πατέρα Αμβρόσιε
Γράφει: Το πνευματικό σου παιδί
Αλέξανδρος Μπαξεβάνης