Στο Ομήρειο με πρωτοβουλία της Παγχιακής Επιτροπής Αγώνα πραγματοποιήθηκε στίς 4/3/2017 ομιλία και συζήτηση γύρω από το προσφυγικό.
Το μεγαλύτερο και το σοβαρότερο πρόβλημα για το νησί μας.
Για το μέλλον του τόπου μας.
Αναλύθηκαν και ειπώθηκαν πολλά και σπουδαία με έγκυρους και εντυπωσιακούς ομιλητές που καθήλωσαν το ακροατήριο και θα τα πληροφορηθεί ο καθένας μας αναλυτικά μέσω των ΜΜΕ.
Επιγραμματικά αναφέρω πολύ λίγα που σημείωσα και μου έκαναν εντύπωση:
Επίσης σημείωσα το ερώτημα του Γιάννη Τζούμα που έμεινε αναπάντητο: τι έχει αλλάξει στην Χίο από την μέρα που ξεκίνησε τις δραστηριότητες της η Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα;
Χρήσιμες και ενημερωτικές αυτές οι ομιλίες, συζητήσεις.
Όλοι τις χρειαζόμαστε και μας βοηθούν να κατανοήσουμε τα γεωπολιτικά παιχνίδια και συμφέροντα που παίζονται εις βάρος των λαών.
Σιγά σιγά έφτασαν στο σπίτι μας και έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας.
Επί της ουσίας όμως αυτά που ενδιαφέρουν κάθε Χιώτη και Χιώτισσα και θα πρέπει να δοθούν άμεσα λύσεις και απαντήσεις είνα:
Απαντήσεις συγκεκριμένες σε αυτά τα ερωτήματα πρέπει να υπάρξουν και όποιος τις έχει θα κάνει μεγάλο καλό να τις καταθέσει δημόσια ή όπου αλλού νομίζει, για να βοηθήσει στην λήψη σωστών αποφάσεων από τα θεσμικά όργανα, στην επίλυση του μεγάλου αυτού προβλήματος.
Αυτά και πολλά άλλα πρέπει να δρομολογηθούν και να επιλυθούν άμεσα διότι όλοι μας βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο προβληματισμό.
Με ποιό τρόπο να διαχειστούμε όλους αυτούς τους πρόσφυγες-μετανάστες που βρίσκονται στο νησί μας.
Το δίλημμα λοιπόν είναι:
Ο Σταύρος Λυγερός, στο Ομήρειο, εν κατακλείδι είπε ως συμπέρασμα : ......η πίεση της κοινωνίας πρέπει να αυξηθεί, πρός τον Δήμαρχο, την Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, και να αφήσουμε τις χαζοχαρουμενιές.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι σε κάθε συζήτηση, ομιλία, εκδήλωση, συνεδρίαση πρέπει να υπάρχει και ένα συγκεκριμένο δια ταύτα.
Υπάρχει;
Όταν συζητάμε π.χ για την ανεργία με πολύ καλούς ομιλητές και το ακροατήριο είναι άνεργοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και προσπαθούν να επιβιώσουν εκείνοι και οι οικογένειες τους,καλές είναι οι αναλύσεις, τα παραδείγματα και οι θεωρητικοί τρόποι εξεύρεσης εργασίας.
Αυτό όμως που τους ενδιαφέρει είναι ότι πρέπει νάχουν δουλειά για τους ίδιους και τις οικογένειες τους, ούτως ώστε να μπορούν να ζήσουν.
Θα τους την δώσει κανείς;
Θα βοηθήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι ( Κυβέρνηση, Δήμος, Περιφέρεια, Βουλευτές, κόμματα,κοινωνικοί φορείς)την Χίο να μην καταστραφεί;
Γράφει: ο Βασίλης Μυριαγκός