Κοινή ανακοίνωση των νομαρχιακών επίτροπων Χίου ΠΑ.ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΗΜ.ΑΡ για το προσφυγικό -μεταναστευτικό:
Από την αρχή της προσφυγικής κρίσης οι κάτοικοι της Χίου και των υπόλοιπων νησιών του ανατολικού Αιγαίου, φιλοξένησαν και διέσωσαν χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών. Την ίδια περίοδο, εξαιτίας της ανερμάτιστης και ιδεοληπτικής πολιτικής της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ χιλιάδες άνθρωποι έπεσαν στα δίκτυα των διακινητών ενώ χιλιάδες άλλοι πνίγηκαν στην προσπάθεια τους να φτάσουν στις ακτές των νησιών μας.
Από την 20η Μαρτίου 2016 και μετά την κοινή δήλωση Ε.Ε. Τουρκίας, η κατάσταση αυτή μεταβλήθηκε εις βάρος μόνο των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, αφού η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, με την υπογραφή του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του Υπουργού του Γιάννη Μουζάλα, μετέτρεψε τα νησιά μας σε φυλακές όλων εκείνων που διωγμένοι από τον πόλεμο, την ανέχεια ή την αστάθεια, επιδιώκουν να φτάσουν στην Ευρώπη, αλλά καταλήγουν εγκλωβισμένοι, με επιβολή γεωγραφικού περιορισμού, στα νησιά. Έτσι η συγκυβέρνηση μετέτρεψε ολόκληρα νησιά σε de facto κέντρα κράτησης, αντιμετωπίζοντας τα ως αποικίες και όχι ως ελληνικό έδαφος. Ενδεικτικό της ανευθυνότητας της συγκυβέρνησης είναι ότι η υπηρεσία ασύλου ξεκίνησε να λειτουργεί στο νησί μας τρεις μήνες μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι οι καθημερινές πλέον συγκρούσεις μεταξύ προσφύγων και μεταναστών διαφορετικών εθνικοτήτων, θρησκειών ή πολιτισμών, μέσα στην πόλη και τις γειτονιές της Χίου, καθώς και στη ΒΙΑΛ και τον «άτυπο» καταυλισμό, εντός του αρχαιολογικού χώρου της Σούδας. Οι κάτοικοι του κέντρου της πόλης της Χίου αλλά και των Καμποχώρων, βιώνουν με εύλογη ανησυχία την ανικανότητα της συγκυβέρνησης, έχοντας μέσα λίγο καιρό, απολέσει το αίσθημα ασφάλειας τους. Εν τω μεταξύ η a la carte εφαρμογή της Κοινής Δήλωσης Ε.Ε. Τουρκίας από την συγκυβέρνηση, έχει επιβάλει στη Χίο μόνο τον γεωγραφικό περιορισμό, χωρίς να έχουν ληφθεί τα προβλεπόμενα μέτρα αστυνόμευσης μέσα και έξω από τη ΒΙΑΛ, αλλά και τη Σούδα, με τραγικά αποτελέσματα τόσο για τους περιοίκους όσο και για τους αιτούντες άσυλο – μετανάστες, που διαβιούν κάτω από συνθήκες καθημερινής ανασφάλειας.
Η Κυβερνητική ανικανότητα, η αδιαφορία των κυβερνητικών στελεχών στην έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στο νησί και η ιδεοληπτική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού – προσφυγικού ζητήματος, έχει οξύνει την κατάσταση. Η συγκυβέρνηση κατήργησε σε μία νύχτα το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Άσυλο και τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών, που είχε θεσπισθεί το 2010 και είχε γίνει θετικά δεκτό από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ αλλά και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με το οποίο είχε θεσμοθετήσει βιώσιμη διαχείριση των προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών (Π.Δ. 114/2010 και Ν. 3907/2011), βασισμένη στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις διεθνείς και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της χώρας και την ομαλή διαχείριση των ροών. Αντί για αυτό οδηγηθήκαμε σε άστοχες πολιτικές δηλώσεις περί μη ύπαρξης θαλασσίων συνόρων από τον Πρωθυπουργό, εξευτελισμό και απομόνωση της χώρας σε ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς και σε αλλοπρόσαλλη και αντιφατική πολιτική για το μεταναστευτικό.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και σε αυτήν την κρίση επιβεβαίωσε ότι δεν διαθέτει μακροπρόθεσμο σχέδιο και όραμα για κανένα θέμα. Αντιμετωπίζει με φοβικότητα, ατολμία και κοντόφθαλμη λογική το μεγάλο θέμα των ροών, αρνούμενη ή διστάζοντας να αναλάβει τις ευθύνες της στην ευρύτερη περιοχή. Δεν επιδεικνύει αλληλεγγύη ούτε συμπόνια, ανατρέποντας παραδόσεις, αξίες και αρχές που οικοδόμησαν την Ένωση στο πέρασμα των τελευταίων εξήντα ετών. Αντί μιας ολιστικής και μακροπρόθεσμης πολιτικής, εναποθέτει το τεράστιο βάρος του προσφυγικού – μεταναστευτικού ζητήματος σε πέντε νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Αντί μιας δραστήριας και συλλογικής παρέμβασης στην κατεύθυνση της ανάπτυξης και ειρήνευσης της περιοχής της Μέσης Ανατολής, χρηματοδοτεί τις «θέσεις στάθμευσης» ανθρώπων και μάλιστα χωρίς καν έναν στοιχειώδη μηχανισμό παρακολούθησης της κατάστασης τους.
Η καθιέρωση μίας εθνικής πολιτικής για τη διαχείριση του μεταναστευτικού – προσφυγικού ζητήματος, η ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας μας, η άμεση αποσυμφόρηση των νησιών με τρόπο συστηματικό και η μεταφορά των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών σε δομές της ηπειρωτικής χώρας, αποτελούν τη μόνη βιώσιμη επιλογή. Με αυτόν τον τρόπο θα πραγματοποιείται σε κλειστά κέντρα στα νησιά, μόνο η πρώτη υποδοχή, η ταυτοποίηση και ο διαχωρισμός προσφύγων και μεταναστών. Υπ’ αυτήν την έννοια η δημιουργία περισσότερων δομών στα νησιά δεν είναι απαραίτητη, ενώ στη Χίο πρέπει άμεσα να κλείσει ο καταυλισμός της Σούδας και η ΒΙΑΛ, εφόσον διατηρηθεί, να μετατραπεί σε κλειστό κέντρο πρώτης υποδοχής, ταυτοποίησης και διαχωρισμού προσφύγων.
Τέλος, όσοι, τα τελευταία χρόνια, προπηλάκισαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους σε παρελάσεις και δημόσια γεγονότα, προέβησαν σε ύβρεις, καλλιεργώντας το διχασμό, επανέφεραν εμφυλιοπολεμικούς χαρακτηρισμούς περί «εθνοπροδοτών» (που είχε ξεχάσει η χώρα) και χρησιμοποίησαν πατριδοκάπηλες ρητορείες, δεν είναι σε θέση να κάνουν υποδείξεις προς την χιώτικη κοινωνία. Οι μπαχαλάκηδες με τις γραβάτες μόνο γέλιο προκαλούν πλέον για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα, αλλά και θλίψη και θυμό για την κατάσταση στην οποία έχουν φέρει τη χώρα και πολύ περισσότερο το νησί μας.
Η κοινωνία της Χίου, στις 28 Σεπτέμβρη 2016 και 15 Ιουνίου 2017 πραγματοποίησε δύο μεγάλες συγκεντρώσεις ως διαμαρτυρία για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί. Καλό είναι η συγκυβέρνηση να λάβει το μήνυμα.
Οι Χιώτες και οι Χιώτισσες απαιτούμε ισοπολιτεία και να σταματήσει η αντιμετώπιση του τόπου μας ως αποικίας, τόπου εξορίας και φυλακής. Ονειρευόμαστε ένα διαφορετικό μέλλον για το νησί μας, που να διαμορφώνει τις προϋποθέσεις προσέλκυσης δημιουργικών δυνάμεων, αξιοποίησης της γεωγραφικής του θέσης, των φυσικών, πολιτιστικών και οικονομικών του πλεονεκτημάτων, εκμετάλλευσης της μεγάλης ιστορίας του και διαμόρφωσης ενός νέου εξωστρεφούς, δυναμικού πλαισίου ανάπτυξης.