Ρευστό, κατακερματισμένο και με έντονα σημάδια αναδιάταξης εμφανίζεται το πολιτικό σκηνικό, όπως αποτυπώνεται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις των ημερών. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει καθαρά πρώτη, διατηρώντας διψήφια διαφορά από το δεύτερο κόμμα, ωστόσο τα ποσοστά της δεν δείχνουν, με τα σημερινά δεδομένα, να επαρκούν για αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η μεγάλη αλλαγή των τελευταίων μετρήσεων είναι η σταθερή είσοδος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης του Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη θέση. Σχεδόν όλες οι πρόσφατες έρευνες καταγράφουν την ΕΛ.Α.Σ. ως δεύτερη δύναμη, με ποσοστά που κινούνται στην περιοχή του 14% έως 16% στην εκτίμηση ψήφου. Η εξέλιξη αυτή μεταβάλλει τις ισορροπίες στον χώρο της αντιπολίτευσης, καθώς πιέζει κυρίως το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σε αρκετές μετρήσεις εμφανίζεται πλέον κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή.

Στην τρίτη θέση καταγράφεται μάχη ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού. Σε ορισμένες μετρήσεις το ΠΑΣΟΚ διατηρεί οριακό προβάδισμα, ενώ σε άλλες υποχωρεί πίσω από το νέο πολιτικό σχήμα της κ. Καρυστιανού. Το βέβαιο είναι ότι η εμφάνιση των νέων κομμάτων έχει μετακινήσει σημαντικό μέρος της αντιπολιτευτικής ψήφου και έχει μειώσει τον χώρο που διεκδικούσαν μέχρι πρόσφατα τα υφιστάμενα κόμματα.

Σταθερή παρουσία εμφανίζουν το ΚΚΕ, η Ελληνική Λύση και η Πλεύση Ελευθερίας, ενώ σε αρκετές μετρήσεις κοντά ή πάνω από το όριο του 3% βρίσκονται η Φωνή Λογικής και το ΜέΡΑ25. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, με ποσοστά που στις περισσότερες πρόσφατες δημοσκοπήσεις δεν εξασφαλίζουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Prorata, η οποία καταγράφει τη Νέα Δημοκρατία στο 24% στην πρόθεση ψήφου, την ΕΛ.Α.Σ. στο 14,5%, την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στο 9,5% και το ΠΑΣΟΚ στο 8,5%. Η ίδια μέτρηση δείχνει έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, καθώς επτά στους δέκα πολίτες εκτιμούν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση.

Η εκτίμηση για τις έδρες

Με βάση τον μέσο όρο των δημοσκοπήσεων που δίνουν εκτίμηση ψήφου και όχι απλή πρόθεση ψήφου, προκύπτει μια Βουλή οκτώ κομμάτων. Η Νέα Δημοκρατία, με μέσο ποσοστό κοντά στο 29,3%, θα λάμβανε εκτιμώμενο μπόνους 28 εδρών, αλλά θα έμενε αρκετά μακριά από τις 151 έδρες που απαιτούνται για αυτοδυναμία.

Η ενδεικτική κατανομή εδρών, με βάση τον παραπάνω υπολογισμό, διαμορφώνεται ως εξής:

Η εικόνα αυτή δείχνει ότι, ακόμη και με καθαρή πρωτιά, η Νέα Δημοκρατία δεν προσεγγίζει την αυτοδυναμία. Αντίθετα, το αποτέλεσμα θα οδηγούσε σε μια Βουλή έντονου κατακερματισμού, όπου ο σχηματισμός κυβέρνησης θα απαιτούσε πολιτικές συνεργασίες, χωρίς όμως να προκύπτει εύκολη αριθμητική λύση.

Στα επιμέρους σενάρια των εταιρειών, η Νέα Δημοκρατία κινείται περίπου από τις 113 έως τις 126 έδρες. Η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται από τις 44 έως τις 49 έδρες, ενώ ΠΑΣΟΚ και «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εναλλάσσονται στην τρίτη θέση, με τις έδρες τους να επηρεάζονται σημαντικά από το ποια κόμματα περνούν τελικά το όριο του 3%.

Το βασικό πολιτικό συμπέρασμα είναι ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν απλώς φθορά της κυβέρνησης ή ενίσχυση ενός αντιπολιτευτικού πόλου. Δείχνουν μια συνολική αναδιάταξη του κομματικού χάρτη. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη, αλλά όχι κυρίαρχη με όρους αυτοδυναμίας. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να εγκατασταθεί ως δεύτερος πόλος. Το ΠΑΣΟΚ δέχεται ισχυρή πίεση. Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται ως νέος παράγοντας πολιτικής κινητικότητας. Και τα μικρότερα κόμματα, με την είσοδο ή μη στη Βουλή, μπορούν να καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την τελική κοινοβουλευτική αριθμητική.

Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα των δημοσκοπήσεων αποτελεί φωτογραφία της στιγμής και όχι κάλπη. Με την αδιευκρίνιστη ψήφο να παραμένει υψηλή και το πολιτικό σκηνικό να μεταβάλλεται γρήγορα, οι επόμενες μετρήσεις θα δείξουν αν πρόκειται για παγιωμένη ανατροπή ή για μεταβατική φάση αναζήτησης των ψηφοφόρων.